Z wizytą w londyńskim City

Londyńska dzielnica City była jednym z turystycznych celów naszego czwartego dnia zwiedzania Londynu. Wyjątkowa mieszanka nowoczesności i historii miasta przewijała się przed nami przez cały dzień.

0
0
(0)

Londyńska dzielnica City była jednym z turystycznych celów naszego czwartego dnia zwiedzania Londynu. Wyjątkowa mieszanka nowoczesności i historii miasta przewijała się przed nami przez cały dzień.

Czwarty dzień w Londynie to kilka ważnych lokalizacji do zwiedzenia. W „programie” galeria Tate Modern, Tower Bridge i twierdza Tower of London. Ale głównym celem było City, biznesowa (bardziej bankowo – ubezpieczeniowa) dzielnica Londynu, w której da się także odszukać ważne historycznie miejsca angielskiej stolicy. I tak wielki biznes przewija się na zmianę z wielką historią…

St.Paul's Cathedral w Londynie
St.Paul’s Cathedral w Londynie

Należy niewątpliwie wspomnieć o ciekawej autonomii londyńskiego City – nie jest ono zaliczane do żadnej z 32 gmin (borough’s), tworzących aglomerację. Formalną władzę nad City sprawuje, wybierany corocznie, Lord Mayor.

St.Paul's Cathedral w Londynie
St.Paul’s Cathedral w Londynie

Swoją podróż po City rozpoczęliśmy „lądowaniem” na St.Paul’s London Underground Station, stacji metra swoją nazwę biorącej od stojącej po sąsiedzku katedry St.Paul’s (św.Pawła), ogromnej barokowej budowli o wymiarach 158 x 75 m i wysokości 108 metrów (!). Katedra św.Pawła jest jedną z najbardziej znanych londyńskich budowli, ze szczególnym uwzględnieniem jej ogromnej (średnica 50 m) kopuły. Jest ona główną świątynią w City, a nadzór nad nią sprawuje sam Lord Mayor. Zbudowana została w 1710 r. (po 35 latach budowy), w swojej historii będąc świadkiem wielu ważnych wydarzeń Londynu, m.in. pogrzebów admirała Nelsona, Winstona Churchilla czy Margaret Thatcher (niecałe trzy tygodnie przed naszą wizytą – 17 kwietnia 2013 r., z udziałem 2300 osób)

Temple Bar Gate
Temple Bar Gate

Tuż obok katedry stoi Temple Bar Gate – brama, zbudowana z portlandzkiego kamienia w latach 1669-1672, będąca kiedyś jedną z ośmiu bram wjazdowych do miasta. W XVIII wieku na bramie tej wystawiano na pikach ścięte głowy zdrajców. W 1878 r. bramę rozebrano, a 2700 kamieni, z których została zbudowana, pieczołowicie przechowywano. Dwa lata później kamienie odkupił Henry Meux, piwowarnik, który na życzenie swojej żony odtworzył łuk jako… bramę wjazdową do swojego domu. Luk odkupiono od browarnika w 1984 r. i skrupulatnie rozebrano, po czym przewieziono (na 500 paletach) do londyńskiego City, gdzie odtworzono go ponownie jako wejście na Paternoster Square tuż obok katedry św.Pawła (operacja kosztowała łącznie 3 miliony funtów). Otwarto go publicznie w 2004 roku.

Londyn, Paternoster Square, rzeźba Shepherd and Sheep
Londyn, Paternoster Square, rzeźba Shepherd and Sheep
Londyn, siedziba giełdy
Londyn, siedziba giełdy
Kolumna na Paternoster Square, w tle katedra św.Pawła
Kolumna na Paternoster Square, w tle katedra św.Pawła

Przez Temple Bar Gate wchodzimy na wspomniany Paternoster Square, plac znany z umiejscowienia tu wielkiego biznesu. Tu swoje siedziby mają London Stock Exchange – największa giełda papierów wartościowych w Europie i czwarta co do wielkości na świecie, uruchomiona w 1801 r. oraz wielkie banki inwestycyjne – Goldman Sachs, Merrill Lynch czy Nomura. Na placu znajduje się kilka pomników – najbardziej widocznym z nich jest stojąca na środku placu kolumna – wysoka na 23 metry Paternoster Square Column, zwieńczona złotym liściem. Inną rzeźbą znajdującą się na placu jest Shepherd and Sheep (Pasterz i Owca), zlecona w 1975 roku i wykonana przez brytyjską rzeźbiarkę Dame Elizabeth Frink.

Londyn, kościół Chrystusowy Braci Szarych
Londyn, kościół Chrystusowy Braci Szarych

Przechodząc przez plac Paternoster, docieramy do Kościoła Chrystusowego Braci Szarych (Christ Church Greyfriars), wybudowanego pierwotnie już w XIII wieku. Szybko jednak go przebudowano, konsekrując w 1326 r. drugi co do wielkości kościół w średniowiecznym Londynie. Ta „wersja” została z kolei doszczętnie zniszczona w wielkim pożarze miasta w 1666 roku, ale na jej miejscu znów postawiono nowy kościół. Ten przetrwał aż do II wojny światowej, kiedy to częściowo uległ zniszczeniu w niemieckich bombardowaniach angielskiej stolicy. Uratowała się tylko wieża kościoła. Ruiny są dziś udostępnione jako ogrody publiczne. W kościele tym w jego historii znalazły miejsce pochówku najsłynniejsze brytyjskie osobistości, z dwoma królowym angielskimi (Izabela Francuska i Małgorzata Francuska) i jedną z królowych Szkocji (Joanna z Tower).

Katedra św.Pawła i Millennium Bridge
Katedra św.Pawła i Millennium Bridge

Wracamy w kierunku Tamizy, wchodząc na Millennium Bridge, pieszy most zbudowany (jak nazwa wskazuje) z okazji nowego tysiąclecia, otwarty w czerwcu 2000 roku po dwóch latach budowy. Po uruchomieniu stwierdzono jednak zbyt silne wibracje przy dużym obciążeniu i zlecono przebudowę – ponownie został otworzony w 2002 roku, łącznym kosztem 23 mln funtów. Sobota była jedynym pochmurnym (a nawet deszczowym i gradowym – grad dopadł nas później na Tower Bridge), a szkoda bo z Millennium Bridge rozciągają się wspaniałe widoki: na inne mosty na Tamizie oraz na katedrę św.Pawła. Most prowadzi nas do kolejnej wielkiej londyńskiej galerii (zwiedziliśmy już British Museum, National Gallery na Trafalgar Square, Natural History Museum, Science Museum i V&A Museum) – Tate Modern. Wizytę w Tate Modern (oraz na Tower of London, Tower Bridge i London Bridge) opiszemy w osobnych wpisach.

Londyn, kościół All Hallows by The Tower
Londyn, kościół All Hallows by The Tower

Powróciliśmy do londyńskiego City mostem Tower Bridge, znajdując obok Tower of London mały, niepozorny kościółek – All Hallows by The Tower – starożytny kościół anglikański z 675 roku, najstarszy kościół w Londynie. Bliskość Tower of London powodowała, że często tymczasowo chowano tu  ścinanych w twierdzy więźniów. Legenda mówi, że gdzieś na dziedzińcu tego kościoła pochowano serce króla Ryszarda I, znanego bardziej jako Ryszard Lwie Serce (mieliśmy już z nim do czynienia w chorwackim Dubrowniku).

Londyn, The Monument
Londyn, The Monument

Kierując się z powrotem na zachód, docieramy do najwyższej na świecie wolnostojącej kolumny, potocznie zwanej The Monument. Pełna nazwa: Monument to the Great Fire of London, kolumna upamiętniająca wielki pożar Londynu w 1666 r. Jej wysokość (62 metry) i umiejscowienie są symbolami – kolumna o wysokości 62 m stoi w odległości 62 metrów od miejsca, w którym wielki pożar Londynu wybuchł – piekarni przy Pudding Lane. Udostępniono ją, wraz z tarasem widokowym na górze, w 1677 roku. Z powodu powtarzających się prób samobójczych, taras otoczono metalową klatką. Do dziś służy on zwiedzającym (możliwe zwiedzanie z biletem „2 za 1”), a każdy z nich otrzymuje przy wyjściu okolicznościowy dyplom. Zwiedzanie jest płatne. Ze względu na brak przystosowania dla osób niepełnosprawnych, możliwe jest podziwianie widoków z tarasu bez wychodzenia nań – za pomocą specjalnie skonstruowanej panoramicznej kamery.

Londyn, Leadenhall Market
Londyn, Leadenhall Market
Londyn, Leadenhall Market
Londyn, Leadenhall Market

Po szybkiej przerwie na szybki posiłek w McDonald’s przy Cannon Street, wchodzimy na północ w Gracechurch Street i docieramy do jednego z najstarszych rynków handlowych w Londynie – Leadenhall Market. Od strony Gracechurch Street znajduje się główne wejście. Rynek jest znany już od XIV wieku, działa w dni powszednie (byliśmy tam w sobotę, stąd pustki na zdjęciach) od godz. 7.00 do zmierzchu i handluje się na nim przede wszystkim świeżą żywnością. Leadenhall Market przeżył także nietypowe swoje zastosowania – w 2012 roku był częścią trasy olimpijskiego biegu maratońskiego (zarówno męskiego, jak i żeńskiego) w trakcie Igrzysk Olimpijskich w Londynie.

Futurystyczna siedziba Lloyd's of London
Futurystyczna siedziba Lloyd’s of London

Wychodząc na tyłach Leadenhall Market trafiamy wprost pod budynek Lloyd’s. Lloyd’s jest powszechnie postrzegana jako firma ubezpieczeniowa – w rzeczywistości Lloyd’s jest giełdą ubezpieczeń, w ramach której działa wielu ubezpieczycieli i brokerów. Budynek – siedziba Lloyd’s przy Leadenhall Street, jest – ze względu na swoją konstrukcję – unikalnym budynkiem w skali światowej, porównywanym do paryskiego centrum Pompidou.

Futurystyczna siedziba Lloyd's of London
Futurystyczna siedziba Lloyd’s of London

Jest też najmłodszą londyńską konstrukcją, która uzyskała najwyższą klasę zabytku miejskiego (na równi m.in. z British Museum, Buckingham Palace, Natural History Museum, kolumną Nelsona na Trafalgar Square, Royal Albert Hall, Royal Hospital Chelsea czy Victoria & Albert Museum) – miano to otrzymała już po 25 latach (!) od otwarcia. A sam Lloyd’s słynął z ubezpieczeń celebrytów, m.in. tu ubezpieczano struny głosowe Whitney Houston, Celine Dion czy Boba Dylana. Tu ubezpieczono życie Steve’a Fossetta (biznesemana, który jako pierwszy przefrunął kulę ziemską balonem – to samo osiągnął także samolotem – bez śródlądowania, w sumie pobił 115 różnych rekordów, suma ubezpieczenia to 50 mln dolarów, zaginął w trakcie lotu swoim jednosilnikowym samolotem sportowym, dowody śmierci znaleziono ostatecznie 4 listopada 2008 r. (badania DNA)).

Reprezentacyjny biurowiec 30 St.Mary Axe (znany jako Swiss Re lub "Gherkin" (korniszon)) na tle kościoła St.Andrew Undershaft
Reprezentacyjny biurowiec 30 St.Mary Axe (znany jako Swiss Re lub „Gherkin” (korniszon)) na tle kościoła St.Andrew Undershaft

Obchodzimy budynek Lloyd’s i trafiamy na kolejną wartą uwagi, nowoczesną konstrukcję Londynu – Swiss Re, biurowiec oficjalnie zwany 30 St.Mary Axe (nieoficjalnie: the Gherkin („korniszon”)), widoczny dla każdego turysty, podziwiającego londyńską panoramę Tamizy. Budynek wybudowano na miejscu Baltic Exchange, która w 1992 r. uległa znacznemu zniszczeniu w wyniku zamachu bombowego irlandzkiej IRA. Swiss Re brał udział w kilku produkcjach filmowych, m.in. „Harry Potter i Książę Półkrwi”, „Nagi Instynkt 2” czy „Wszystko gra” Woody’ego Allena.

Wędrując dalej wzdłuż `Leadenhall Street docieramy do Royal Exchange, pierwotnie otwartej przez królową Elizabeth I w 1571 r. Pierwotny budynek uległ zniszczeniu w wielkim pożarze Londynu w 1666 r. Odbudowany, ponownie spalił się w pożarze w 1838 roku. Trzecia „wersja” budynku Royal Exchange, stojąca do dziś, została otwarta w 1844 r. przez królową Victorię. W tym samym roku przed budynkiem stanął pomnik księcia Wellington, wykuty z nieprzyjacielskich dział, przejętych w bitwach wygranych przez księcia. Dziś Royal Exchange jest luksusowym centrum handlowym, w którym mieszczą się znane butiki, m.in. Tiffany & Co.

Londyn, budynek Royal Exchange
Londyn, budynek Royal Exchange
Londyn, budynek Royal Exchange
Londyn, budynek Royal Exchange
Londyn, siedziba Bank of England
Londyn, siedziba Bank of England

Spod Royal Exchange i Bank of England udaliśmy się londyńskim metrem (stacja Bank) pod Trafalgar Square, który (wcześniej był celem jednej z naszych wycieczek) był naszą stacją przesiadkową w drodze do najbardziej znanych atrakcji turystycznych angielskiej stolicy.

Pełna galeria zdjęć z londyńskiego City znajduje się na osobnej stronie naszego bloga oraz na naszym facebookowym profilu.

Jak bardzo przydatny jest dla Ciebie ten artykuł?

Kliknij na odpowiednią gwiazdkę i oceń treść

Dotychczasowa średnia ocena 0 / 5. Ilość opinii: 0

Ten artykuł nie był jeszcze oceniany. Oceń jako pierwszy!

Jeśli nasz artykuł jest dla Ciebie przydatny...

podziel się nim ze znajomymi 🙂

Subscribe
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x