Wenecja. Lido di Venezia – wenecka plaża

Wysepki dookoła Wenecji są w dużej części „wyspecjalizowane” – spełniają określoną funkcję lub ich mieszkańcy w czymś konkretnym się specjalizują. Lido di Venezia spełnia funkcję plaży dla mieszkańców miasta.

0

Wysepki dookoła Wenecji są w dużej części „wyspecjalizowane” – spełniają określoną funkcję lub ich mieszkańcy w czymś konkretnym się specjalizują. Lido di Venezia spełnia funkcję plaży dla mieszkańców miasta.

Trzeci dzień naszego pobytu w Wenecji przeznaczamy w pierwszej jego części na odwiedzenie Lido di Venezia, 11-kilometrowej piaszczystej łachy na wschód od Wenecji, ogradzającej miasto od wód Adriatyku. Wyspa zamieszkała jest przez około 20.000 mieszkańców, zamieszkujących w trzech miejscowościach. W północnej części wyspy znajduje się nawet lotnisko (pas startowy 1000 m, przeznaczone wyłącznie dla małych samolotów). Południowa zaś część słynie z pól golfowych.

Na co dzień Lido di Venezia jest po prostu plażą. Plażą dla turystów i dla rdzennych mieszkańców miasta. Plaże ciągną się od strony Adriatyku na długości prawie połowy wyspy, są piaszczyste, a woda bardzo płytka i ciepła. W większości plaże są prywatne (należą do stojących gęsto przy nich hoteli), ale południowe i północne krańce są plażami publicznymi, powszechnie dostępnymi dla wszystkich i bezpłatnymi.

Po drodze na Lido di Venezia, targ rybny na Campo Santa Margherita
Po drodze na Lido di Venezia, targ rybny na Campo Santa Margherita

Raz do roku zaś Lido di Venezia staje się słynne z innego powodu. We wrześniu każdego roku, w Palazzo del Cinema, znajdującym się na wyspie, odbywa się znany Wenecki Festiwal Filmowy, z nagrodą w postaci Złotego Lwa – najstarszy istniejący na świecie festiwal filmowy.

Po drodze na Lido di Venezia, wnętrze Gallerie dell'Accademia
Po drodze na Lido di Venezia, wnętrze Gallerie dell’Accademia
Po drodze na Lido di Venezia, pamiątkowe foto na Ponte dell'Accademia
Po drodze na Lido di Venezia, pamiątkowe foto na Ponte dell’Accademia

Do wyspy dopłynęliśmy tradycyjnie – vaporetto z okolic Ponte dell’Accademia, jednego z czterech (ostatniego) mostu na Canale Grande w Wenecji. Wcześniej zdążyliśmy pieszo przejść ponownie przez Campo Santa Margherita, obok Chiesa di San Barnaba i odwiedzić Gallerie dell’Accademia (muzeum sztuki) – wszystkie w dzielnicy Dorsoduro. Oglądnęliśmy także Chiesa di San Trovaso, IX-wieczny kościół, przebudowany w 1028 roku.

Wchodzimy na Lido di Venezia
Wchodzimy na Lido di Venezia

Na Lido di Venezia lądujemy tramwajem vaporetto w głównej miejscowości wyspy – Lido. Z przystanku tramwaju wodnego na plażę prowadzi główna ulica wyspy – Gran Viale Santa Maria Elisabetta, otoczona rezydencjami, hotelami (m.in. prestżowy Grande Albergo Ausonia & Hungaria) i restauracjami, długa na 700 metrów. Kończy się ona wprost wejściem na publiczny, północny odcinek plaży na Lido.

Lido di Venezia, ulica Gran Viale Santa Maria Elisabetta
Lido di Venezia, ulica Gran Viale Santa Maria Elisabetta
Hotel Grande Albergo Ausonia & Hungaria przy ulicy Gran Viale Santa Maria Elisabetta
Hotel Grande Albergo Ausonia & Hungaria przy ulicy Gran Viale Santa Maria Elisabetta

Sama plaża nie wyróżnia się niczym specjalnym, poza tym, że plażą jest (w samej Wenecji pomimo położenia nad wodą, plaż nie ma w ogóle). A że nie jest za duża, jest najbliższa z miasta i publicznie dostępna, z łatwym środkiem transportu z miasta – to jest niestety zatłoczona. I to jedyny jej minus. Czysta, dobrze wyposażona, otoczona restauracjami. Można w miarę przyjemnie spędzić czas.

Lido di Venezia, wchodzimy na plażę
Lido di Venezia, wchodzimy na plażę
plaża na Lido di Venezia
plaża na Lido di Venezia

Ale że plażowanie nie było naszym celem, nasz pobyt na plaży trwał ok. pół godziny. Zamoczyliśmy nogi i ruszyliśmy w drogę powrotną, tą samą ulicą, zatrzymując się w jednej z przyległych restauracyjek na włoski obiad (a jak obiad ma być włoski, to oczywiście będzie to… pizza) i dodatkowe co nieco w postaci „pifka”.

Chiesa di Maria Elisabetta widziany z vaporetto (tramwaju wodnego)
Chiesa di Maria Elisabetta widziany z vaporetto (tramwaju wodnego)

Na pożegnanie oglądamy jeszcze Chiesa di Santa Maria Elisabetta, wybudowany w 1627r. i konsekrowany w 1671r. kościół w Lido, tuż przy nabrzeżu od strony Wenecji. I… wracamy do Wenecji, kontynuować zwiedzanie zabytkowego miasta.

Szerszą galerię zdjęć z Lido di Venezia znajdziecie na naszym profilu na Facebooku.

Jak bardzo przydatny jest dla Ciebie ten artykuł?

Kliknij na odpowiednią gwiazdkę i oceń treść

Dotychczasowa średnia ocena / 5. Ilość opinii:

Jeśli nasz artykuł jest dla Ciebie przydatny...

podziel się nim ze znajomymi 🙂

Dodaj komentarz

Please Login to comment
  Subscribe  
Powiadom o